14 lip 2015

"Sztu­ka przy­nosi nam dowód, że is­tnieje coś in­ne­go niż nicość." (Marcel Proust)

11 lip 2015

przebaczenie

"Wybaczyć" znaczy właściwie "dać komuś spokój". W istocie rzeczy "wybaczać" może tylko Bóg, a my, ludzie, co najwyżej "dajemy spokój" i niczego więcej nie możemy od siebie nawzajem oczekiwać.
 Kiedy "dajesz spokój" i przestajesz dbać o coś, co się stało, nie znaczy to, że jest ci wszystko jedno, a tylko że wyrzekasz się negatywnej reakcji na to. Jeśli nie rozpamiętujesz zranienia, jakiego doznałeś, nie oznacza to, że przeczysz jego rzeczywistości - po prostu nie masz innego wyboru, jak przyjąć rzeczywistość tego bólu i oczekiwać na jego uleczenie.

 W obszernej literaturze poświęconej przebaczaniu proces ten opisuje się zwykle jako zgodny kontrakt między dwiema stronami - skrzywdzoną i krzywdzącą. W kontrakcie musiałyby oczywiście czynnie uczestniczyć obie strony i obie musiałyby pragnąć przebaczenia, tymczasem dla wielu osób, zranionych przez tych, których kochają, nie jest to żadne rozwiązanie, wybaczać trzeba bowiem jednostronnie, nie oglądając się na postawę partnera. Jak wszystkie ważne sprawy w życiu, przebaczenie wymaga cierpliwości i wiary, że poniesiony trud da pożądane skutki - uzdrowienie psychiki i wewnętrzny spokój.

żródło deon.pl

3 lip 2015