29 kwi 2013

Błękitna hortensja Rainer Maria Rilke

Jak w tyglu farb ostatnia zieleń się zataja,
tak jest to płaskie, suche, omszałe listowie
za baldachami pąków, które nie na sobie
noszą błękit, lecz go odzwierciedlają z dala.

Odzwierciedlają tylko łzawy i zatarty,
jakby znów go utracić chciały w świetle nowym,
i jak w starym niebieskim papierze listowym
żółtość, fiolet i szarość kładą się na karty;

wyprany jak fartuszka dziecinnego bladość,
nie noszony, z którym nic więcej się nie dzieje,
jak czuje się małego życia krótkotrwałość.

Lecz nagle płatki nowym błękitem się mienią
w jednym z baldaszków, widać już, jak przed zielenią
wzruszająca niebieskość wesoło jaśnieje.

20 kwi 2013

Rainer Maria Rilke Cisza

Słyszysz, kochana, wznoszę ręce - słyszysz
szelesty...
Jakież mogłyby samotnych gesty
nie czuć, że je tłum rzeczy podsłuchuje w ciszy?
słyszysz, zamykam oczy, lecz ten lekki
szmer dobiega także aż do Ciebie.
Słyszysz, kochana, podnoszę powieki...
... lecz czemu nie ma tu Ciebie.

Mojego ruchu odbicie najsłabsze
w jedwabnej ciszy znaczy się najtrwalej;
najmniejsze wzruszenie odciska się na zawsze
w napiętej zasłonie oddali.
Na mych oddechach wznoszą się i opadają
gwiazdy.
Do mych warg wonie do wodopoju
płyną w powiewie
i poznaję przeguby
dalekich aniołów.
Tylko tej, o której myślę: Ciebie
nie widzę

19 kwi 2013

O Stwórco potężny (Hymn Słoneczny)

O Stwórco potężny i Panie mój,
Najwyższa cześć Ci się należy,
Świat cały wysławia Majestat Twój,
Niech każdy czołem swym uderzy,
Bo imię Twe święte jest godne czci,
I chwałę najwyższą winniśmy Ci,
Cześć, chwała Panu i Bogu.

Niech chwalą Cię, Panie, stworzenia twe,
A zwłaszcza brat nasz słońce śliczne,
Co światło nam zsyła przez wszystkie dnie,
Wspaniałe jest i promieniste.
Ach, jakże uroczy jest ranny brzask,
Choć nikły to tylko Twej chwały blask,
Cześć, chwała Panu i Bogu.

Księżycu, mój bracie, z gwiazdami wraz,
Siostrami mymi kochanymi,
O sławcie wy Pana przez nocny czas
Łagodnie przyświecając ziemi,
Niech Boga wysławia i obłok brat,
I burze pędzone przez brata wiatr.
Cześć, chwała Panu i Bogu.

Pochwalon bądź Panie, przez siostrę mą,
Pokorną, cenną czystą wodę.
Brat ogień niech wielbi potęgę Twą,
Co wzbudza podziw, lęk i zgrozę,
Radosny i piękny rozświetla noc,
Potężna i straszna jego moc.
Cześć, chwała Panu i Bogu.

O Ziemio, ma matko, co nosisz mię,
Tak ślicznie zawsze przyodziana,
Ty żywisz stworzenia, wraz z Tobą chcę
Uwielbiać i czcić swego Pana.
Pochwalon bądź Panie, przez cały świat,
Przez ptaszki i drzewa, przez każdy kwiat.
Cześć, chwała Panu i Bogu.

Pochwalon bądź, Panie, przez sługi Twe,
Co z serca wrogom przebaczają,
I dla Twej miłości za krzywdy swe,
Wszelakiej zemsty się zrzekają,
Bo Ty w wieczności nagrodzisz tych,
Co mimo udręki praw strzegli Twych.
Cześć, chwała Panu i Bogu.

O śmierci, ma siostro, przed tobą ujść
Na ziemi z ludzi nikt nie może,
Lecz biada grzesznikom, gdy muszą pójść
Na sąd i ujrzeć Cię o Boże,
Lecz błogosławieni, co służą Ci,
Bo śmierć dla nich niebios otworzy drzwi.
Cześć, chwała Panu i Bogu.


POSZUKUJĘ MELODII,A MP3 BYŁOBY SZCZYTEM, MARZEŃ DO TEJ PIĘKNEJ PIEŚNI

15 kwi 2013

Szepty

olej płótno 30x24 cm
sens_odpoczynku_ks._krzysztof_grzywocz   do posłuchania


samotność jest darem wspólnoty
samotność to nie osamotnienie
samotność jest drogą do człowieka
samotność jest jednym ze słów miłości

Samotność Rainer Maria Rilke

Rainer Maria Rilke - Samotność


Samotność jest  jak deszcz.
Z morza powstaje, aby spotkac zmierzch;
z równin niezmiernie szerokich, dalekich,
w rozległe niebo nieustannie wrasta.
Dopiero z nieba opada na miasta.

Mży nieuchwytnie w godzinach przedświtu,
kiedy ulice biegną witać ranek,
i kiedy ciała, nie znalazłszy nic,
od siebie odsuwają się rozczarowane;
i kiedy ludzie, co się nienawidzą,
spać muszą razem - bardziej jeszcze sami:

samotność płynie całymi rzekami.

(tłum. Janina Brzostowska)

4 kwi 2013

żyjemy w ciemności bo nie dostrzegamy prawdy o nas samych,o innych,o życiu......kiedy człowiek dostrzeże kim jest w istocie,wtedy naprawdę widzi dużo,a do tego nie trzeba oczu
at first sight